Antoni Auleitner

Antoni Walery Izydor Auleitner, polski leśnik i inżynier, urodził się w 1801 roku w Siedlcach, a zmarł w 1898 roku w Warszawie. Uczył się w szkole wydziałowej pijarów w Łukowie, następnie studiował na Uniwersytecie Warszawskim i w Szkole Szczegółowej Leśnictwa. Od 1821 roku pracował w administracji lasów rządowych Królestwa Polskiego. Pełnił między innymi funkcje nadleśniczego we Włocławku i w Warszawie oraz asesora przy rządach gubernialnych. W styczniu 1867 roku przeszedł na emeryturę, lecz nadal pracował w leśnictwie prywatnym.

Auleitner publikował prace dotyczące gospodarki leśnej i jej organizacji. W 1845 roku wydał podręcznik „Gospodarstwo leśne”, którego drugie wydanie ukazało się w 1853 roku. Jest także autorem „Przewodnika leśnego” z 1850 roku oraz artykułów zamieszczanych między innymi w „Sylwanie” i „Roczniku Gospodarstwa Krajowego”. W 1862 roku przedstawił memoriał krytykujący stan gospodarki leśnej w lasach rządowych i wskazujący potrzebę jej reform. W latach 1851-1898 był członkiem korespondentem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. Jego grób znajduje się na warszawskich Powązkach.

Na podstawie artykułu „Antoni Auleitner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.