Bolesław Dębiński

Bolesław Sylwester Dębiński, występujący także jako Dembiński i używający pseudonimu Józef Drut, urodził się w 1868 roku w Siedlcach. Był polskim lekarzem, przyrodnikiem i działaczem społecznym. Studiował nauki przyrodnicze w Petersburgu, a medycynę na Uniwersytecie Warszawskim. Doktorat z medycyny uzyskał w Paryżu w 1899 roku, natomiast w 1918 roku otrzymał tytuł docenta medycyny wewnętrznej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Pracował m.in. w paryskim Zakładzie Anatomii Patologicznej Pasteura, szpitalu Saint Quentin oraz warszawskich szpitalach św. Ducha i Przemienienia Pańskiego. Zajmował się diagnostyką, terapią i profilaktyką gruźlicy, opracował też metodę odróżniania jej postaci czynnej i nieczynnej przy użyciu odczynników tuberkulinowych. Był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz współwłaścicielem „Gazety Lekarskiej”. Angażował się w konspiracyjne organizacje ruchu robotniczego i organizował kasy oporu oraz kasy strajkowe. W 1891 roku został za tę działalność aresztowany i osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Zmarł 15 kwietnia 1921 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Bolesław Dębiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.