Bolesław Prus

Bolesław Prus, właściwie Aleksander Głowacki, urodził się 20 sierpnia 1847 roku w Hrubieszowie, a zmarł 19 maja 1912 roku w Warszawie. Był polskim pisarzem, prozaikiem, publicystą i dziennikarzem okresu pozytywizmu. W młodości przerwał naukę, by wziąć udział w powstaniu styczniowym. Po powrocie z niewoli kontynuował naukę w Lublinie, a następnie rozpoczął studia w Szkole Głównej w Warszawie. Z powodu trudności finansowych przerwał je w 1869 roku. W 1872 roku zaczął publikować artykuły i felietony, a w tekstach prasowych posługiwał się pseudonimem Bolesław Prus.

Współpracował z warszawskimi czasopismami, między innymi z „Kurierem Warszawskim”, „Niwą” i „Kurierem Codziennym”. Publikował kroniki, reportaże, humoreski, opowiadania i powieści. Do jego utworów należą „Placówka”, „Lalka”, „Emancypantki” i „Faraon”. W swojej twórczości podejmował tematy społeczne i gospodarcze. Przez wiele lat wypoczywał w Nałęczowie, dokąd po raz pierwszy przyjechał w 1882 roku. Angażował się także w inicjatywy społeczne, wspierał między innymi edukację dorosłych i dzieci z ubogich wiejskich rodzin. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Bolesław Prus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.