Eugeniusz Frankowski

Eugeniusz Frankowski (21 listopada 1884 - 8 lutego 1962) był polskim archeologiem, etnologiem, etnografem, iberystą, baskologiem i muzeologiem. Urodził się w Siedlcach, gdzie uczęszczał do gimnazjum. Po usunięciu ze szkoły za walkę o nauczanie w języku polskim kontynuował naukę w Żytomierzu, a maturę zdał w Siedlcach w 1907 roku. Studiował przyrodoznawstwo i medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał doktorat z archeologii i antropologii. Habilitację z etnografii i etnologii otrzymał na Uniwersytecie Warszawskim.

W latach 1921-1939 kierował Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Od 1948 roku był profesorem zwyczajnym etnografii i etnologii na Uniwersytecie w Poznaniu. Prowadził badania antropologiczne i etnograficzne w Polsce oraz na Półwyspie Iberyjskim, w tym w Kraju Basków. Opublikował kilkadziesiąt prac naukowych, również w językach hiszpańskim, francuskim, portugalskim i niemieckim. Podczas II wojny światowej prowadził tajne nauczanie. Zmarł w Poznaniu, a został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Eugeniusz Frankowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.