Iwan Neczuj-Lewycki
Etnograf, folklorysta, krytyk literacki
- Urodzony
- 13 listopada 1838
- Zmarł
- 2 kwietnia 1918, Kijów
- Zawody
- etnograf, folklorysta, krytyk literacki
Iwan Semenowycz Neczuj-Łewycki, ukraiński pisarz i pedagog, urodził się 13 listopada 1838 roku we wsi Steblewo. Był także etnografem, folklorystą i krytykiem literackim. Kształcił się w seminarium duchownym w Kijowie i Kijowskiej Akademii Duchownej, którą ukończył z tytułem magistra. Zrezygnował z kariery duchownego i pracował jako nauczyciel. W latach 1866-1872 uczył literatury rosyjskiej, historii i geografii w gimnazjach w Kaliszu i Siedlcach. W 1885 roku zakończył pracę pedagogiczną i osiedlił się w Kijowie, gdzie poświęcił się literaturze.
Tworzył opowiadania, powieści, utwory dramatyczne oraz prace historyczne i krytycznoliterackie. W jego prozie ważne miejsce zajmowały życie ukraińskiej wsi, stosunki społeczne i obyczaje. Debiutował powieścią „Dwi moskowky”, opublikowaną w 1866 roku. Do jego znanych utworów należą powieści „Mykoła Dżeria” i „Kajdaszewa Simja”. Po śmierci Pantełejmona Kulisza dokończył pierwszy przekład Biblii na język ukraiński, wydany w 1903 roku. Zmarł 2 kwietnia 1918 roku w Kijowie.
Na podstawie artykułu „Iwan Neczuj-Łewycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.