Leon Kołatkowski

Leon Kołatkowski urodził się 3 lipca 1924 w Siedlcach, gdzie do 1939 roku zaliczył cztery klasy gimnazjum. Podczas okupacji pracował jako mechanik i kierowca, a od sierpnia 1944 roku był strażnikiem SOK. W listopadzie tego samego roku rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. W maju 1945 roku ukończył Oficerską Szkołę Łączności w Zamościu i został dowódcą plutonu radiowego. Później służył w jednostkach łączności i WOP, a następnie pracował w strukturach Wojsk Łączności MON.

Od 1967 do 1978 roku kierował Wojskami Łączności MON. W 1968 roku mianowano go generałem brygady. W latach 1969-1980 był prezesem Polskiego Związku Krótkofalowców; sam zajmował się krótkofalarstwem i używał znaku SP5PZ. W latach 1981-1985 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności, a w okresie stanu wojennego był także komisarzem wojskowym w tym ministerstwie. Od 1986 roku był konsulem generalnym PRL w Zagrzebiu. Zmarł 18 października 1988 roku w Warszawie. Otrzymał m.in. Krzyż Komandorski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Order Sztandaru Pracy II klasy.

Na podstawie artykułu „Leon Kołatkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.