Maria Lewicka

Maria Lewicka (1924-2016) była polską historyczką sztuki, popularyzatorką nauki, autorką książek i varsavianistką. Urodziła się w Siedlcach, a wychowywała tam oraz w Lublinie. Po wybuchu II wojny światowej została osadzona w więzieniu na Zamku Lubelskim, a po zwolnieniu wyjechała do Warszawy pod przybranym nazwiskiem. Wstąpiła do Armii Krajowej, a podczas powstania warszawskiego pełniła funkcję łączniczki.

Po wojnie rozpoczęła studia historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie ukończyła je na Uniwersytecie Warszawskim. Przez ponad 30 lat pracowała w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk, zajmując się inwentaryzacją zabytków. Uczestniczyła między innymi w inwentaryzacji Starego Miasta w Warszawie i współtworzyła katalog zabytków. Pisała książki i artykuły poświęcone historii sztuki oraz zabytkom, w tym przewodniki po warszawskim Starym Mieście. Współpracowała z miesięcznikiem „Spotkania z Zabytkami”, publikując w nim ponad 20 artykułów. Była współautorką książki „Piękno ocalone”. Zmarła w 2016 roku.

Na podstawie artykułu „Maria Lewicka (historyk sztuki)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.