Marta Rzewuska-Frankowska

Marta Zofia Rzewuska-Frankowska, używająca pseudonimu Izia, urodziła się 12 marca 1889 roku w Siedlcach. Była antropolożką i nauczycielką, uzyskała doktorat z filozofii. Ukończyła Wyższe Kursy Pedagogiczne dla Kobiet Jana Miłkowskiego w Warszawie, po czym pracowała w Szkole Kolejowej w Żbikowie. Prowadziła koła robotnicze i przewoziła z Krakowa do Warszawy transporty bibuły socjalistycznej. W 1913 roku wyjechała do Zurychu, gdzie rozpoczęła studia antropologiczne, przerwane z powodu trudności finansowych. Podczas I wojny światowej pracowała w zarządzie Polskiego Komitetu Samopomocy w Szwajcarii.

Po wojnie ukończyła studia antropologiczne na Uniwersytecie we Lwowie. W 1924 roku uzyskała doktorat za pracę o czaszkach z lwowskiej katedry łacińskiej z XVII i XVIII wieku. Przyczyniła się do założenia Polskiego Towarzystwa Antropologicznego. Pracowała w szkołach podstawowych i średnich w Warszawie oraz Poznaniu. W latach 1933-1939 była dyrektorką państwowego gimnazjum przy X Liceum im. Królowej Jadwigi, a w latach 1947-1948 kierowała liceum. Popularyzowała wiedzę przyrodniczą, między innymi we Wszechnicy Radiowej. Otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Zmarła 24 maja 1954 roku w Warszawie i została pochowana na warszawskich Powązkach.

Na podstawie artykułu „Marta Rzewuska-Frankowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.