Mieczysław Baryłko

Mieczysław Baryłko (29 lipca 1923 - 19 grudnia 2002) był polskim malarzem urodzonym w Siedlcach. Podczas okupacji uczęszczał do Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Warszawie. W 1943 roku został aresztowany przez Gestapo, więziony na Pawiaku, a następnie osadzony w obozach Auschwitz, Groß-Rosen i Flossenburg. Po wyzwoleniu zamieszkał w Elblągu, od 1946 roku mieszkał w Gdańsku, a od 1947 w Sopocie.

W latach 1946-1951 studiował malarstwo w PWSSP w Sopocie, w pracowni Artura Nachta-Samborskiego. W latach 1955-1971 pracował dydaktycznie w PWSSP na Wydziale Malarstwa. Uczestniczył w pracach malarskich przy rekonstrukcji fasad kamienic przy ul. Długiej i Długim Targu w Gdańsku. Był prezesem Gdańskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków w latach 1956-1958 i 1968-1969, a także członkiem Zarządu Głównego związku. Należał do Grupy realistów i malował martwe natury, portrety, pejzaże oraz obrazy o tematyce religijnej, symbolicznej i historycznej. Jego prace znajdują się między innymi w zbiorach muzeów narodowych w Warszawie, Gdańsku i Szczecinie. Zmarł w Sopocie.

Na podstawie artykułu „Mieczysław Baryłko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.