Stefan Prawowski

Stefan Prawowski (ur. 21 sierpnia 1893, zm. 1940 w Katyniu) był polskim wojskowym i urzędnikiem. Podczas I wojny światowej służył w I lub II Korpusie Polskim w Rosji, a następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W grudniu 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim jako dowódca kompanii karabinów maszynowych 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Jego oddział brał udział między innymi w zdobyciu Skalmierzyc i walkach w Ostrowie Wielkopolskim.

Po wojnie uzyskał stopień kapitana i został przeniesiony do rezerwy. Pracował jako księgowy i urzędnik w Poznaniu, między innymi w Poznańskim Banku Ziemstwa Kredytowego. Był także działaczem organizacji kombatanckich, w tym wiceprezesem związku weteranów powstań narodowych. W 1935 roku opublikował broszurę poświęconą historii związku. Po wybuchu II wojny światowej trafił do radzieckiego obozu jenieckiego w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu i pochowany na tamtejszym Polskim Cmentarzu Wojennym. W 2007 roku pośmiertnie awansowano go na stopień majora.

Na podstawie artykułu „Stefan Prawowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.